امروز:

یکشنبه 1397/4/3

منوی اصلی

درمان هر بیماری بجز مرگ با این دانه های این گیاه


سیاه دانه و روغن آن موثرترین و مفیدترین چیزی است که برای تقریباً هر بیماری، الرجی یا حساسیت و حتی بیماری های جدی مانند نفس تنگی ، دیابت، اختلالات در سیستم دفاعی بدن، زردی یا  ،ایدز  و حتی سرطان دارو میباشد. حدیث بخاری شریف هم این موضوع را تایید میکند که سیاه دانه درمان هر مرض به غیر از مرگ است. این گیاه یکی از مهم ترین و بزرگترین شفا بخشِ هر زمان بوده و به شیوه های مختلف و موارد گوناگون مانند تقویت سیستم دفاعی بدن، تصفیه خون و حمایت از طول عمر سالم مورد استفاده قرار میگرفت.

اسمِ بیولوژیکی سیاه دانه (نیگلا ساتیوا) میباشد که عمدتاٌ در مناطق مدیترانه و سایر مناطق دیگر جهان از جمله عربستان سعودی، افریقای شمالی و بخش های از آسیا نیز کشت میشود. سیاه دانه برای اولین بار در مصر شناخته شد و از فواید آن در کتاب مقدس انجیل نیز ذکر گردیده است. دانشمندان یونانی در قرنِ اول سیاه دانه را برای معالجۀ سردردی، بندش بینی، درد دندان، و کرم های روده توصیه مینمودند. دانشمند معروف مسلمان ابن سینا در کتاب خیلی مشهور و مهم خود که تا هنوز در دنیای طبابت ارزش خود را دارا است، در بارۀ سیاه دانه چنین گفته که این دانه باعث تحریک انرژی مثبت بدن انسان میشود و به همین طریق باعثِ رفع خستگی جسمی و روحی میگردد.

چرا سیاه دانه این قدر مفید است؟ اکثریت بیماری ها و مشکلات سلامتی ما به علت عفونت و تخریب وجود انسان توسط میکروارگانسم ها مانند باکتریها، ویروس ها، پارازیت ها  صورت میگیرد. سیاه دانه با خاصیتی که دارد میتواند تعاملات بطئی و یا سریع سیستم دفاعیه بدن را تنظیم کند و بدین طریق در درمان بیماری های مزمن الرژیکی و هورمونی کمک میکند. همچنان سیاه دانه سیستم متابولیسم بدن را حمایت میکند، سیستم هاضمه را تنظیم میکند و شکر خون را پایان میآورد. برعلاوه سیاه دانه برای اخراج کرم ها و پارازیت ها از روده نیز استفاده میشود. ناگفته نباید گذاشت که برای آرامش برونشیت ها ( سینه یا شش ها) و سرفه، ازدیاد شیر مادران، آرامش عصاب، تقویت موها، و جلوگیری از چین و چروک پوست نیز مفید میباشد.



ازسیاه دانه درمواردمختلف به طرق و مقادیر مختلف استفاده میشود.  مقدار استفاده سیاه دانه وابسته به این است که آیا روزمره  استفاده میشود یا برای معالجۀ امراض. در یکی از مطالعات دانشمندان درشهر مونیخ المان  تقریباٌ 600 مریضِ که الرژی یا حساسیت داشتند 500 میلی گرم روغن سیاه دانه را دو بار در یک شبانه روز صرف میکردند. بعد از مدت سه ماه 85 فیصد بیماران کاملاٌ صحت یافتند. همچنان استعمال روغن سیاه دانه به روی پوست برای روماتیسم، درد مفاصل پوکی استخوان نیز استفاده میشود.

باید یادآور شد که استفاده از سیاه دانه و روغن آن اصلاً عواقب جانبی ندارد و هر شخص به هر سن و سال که باشد ازین ادویۀ درمان بخش استفاده کرده میتواند. ولی چون سیاه دانه  قند خون را پایان میآورد، اشخاصِ مبتلا به مرض قند  پایان و خانم های حامله در استفادۀ این دانه باید زیاده روی نکنند و یا زیر نظر داکتر از آن استفاده کنند.

درترکیب سیاه دانه 21 درصد پروتئین ها میباشد که از 15 امینواسید های مختلف ترکیب گردیده و از آن جمله 8 امینواسید های ضروری میباشد که توسط وجود انسان تولید نمیگردد و باید از طریق غذا به بدن انسان برسد. از جملۀ یکی از امینو اسید های که در ترکیب سیاه دانه موجود است بنام  یاد میشود که رول عمده در نشو و نمای جنین در بطن مادر را به عهده دارد. 38 درصد ترکیبات سیاه دانه کاربوهیدارتهایی مانند  مونوسکاراید ها ، پلی ساکارید های غیر نشاسته ای اند که منبع خوب فایبر های رژیم غذایی بشمار میروند. 35 درصد آن را اسید چرب غیر اشباع تشکیل میدهد مانندِ لینولیک اسید، اولیک اسید که از جملۀ اسیدچرب و ضروری به شمار میرود و در خود بدن انسان تولید نمیگردد، و بقیه آن را عناصرِ کلسیم، آهن، منیزیم، پتاسیم سلینم، ویتامینA ، بیتا کراتونین ، ویتامین (C, B2, B) تشکیل میدهد.

تحقیقات و مطالعاتِ علمی زیادی در رابطه با سیا ه دانه و خواص آن از سال های 1959 عیسوی به این طرف در  جهان صورت گرفته و مضامین و دست آورد های زیادی در این زمینه به چاپ رسیده است. در سالِ 1960 دانشمندانِ مصری به اثبات رسانیدند که ترکیبات معلقِ سیاه دانه باعث بزرگ ساختن و توسعه دادن نل های تنفسی و شش ها میگردد که به همین سبب برای مرض اسم یا نفس تنگی خیلی مفید واقع میگردد. به همین طور دانشمندان المانی به اثبات رسانده اند که سیاه دانه خاصیتِ ضد باکتریایی و فارچی را دارد.

 سیاه دانه مغزِ استخوان را تحریک میکند تا  انتی بادی ها را تولید نماید و همچنان مقدارِ تولید انترفرون را بیشتر میسازد و  تو مور ها را از بین میبرد.

دانشمندان امریکایی اولین گزارش رسمی و جهانی خود را در بارۀ خصوصیتِ ضد تومور روغنِ سیاه دانه در سالِ 1978 پخش کردند.

اشخاص سالم باید نیز از خوردن سیاه دانه یا روغن آن صرفه نکنند، بخاطریکه غذا های امروزی را که ما صرف میکنیم تقریباٌ همۀ شان غیر طبیعی و هورمونی میباشد و بدن ما پر از رادیکال های ( حجراتِ که دارای مالیکول های اند که اتم های شان تعداد مساوی الکترون چارچ منفی و پروتون چارچ مثبت را ندارند و در کوشش تعامل با هر نوع مواد میباشند تا بتوانند تعداد الکترون های خود را پوره نمایند. ولی این تعاملات با مواد گوناگون به وجود انسان مضر ثابت میگردد) که باعث مرض سرطان میگردد، میباشد. اسیدهای چرب ضروری که در سیاه دانه موجود است قابلیت یکجا شدن با رادیکال های مضر و سرطانی را داشته و آنها را از وجود اخراج میکند. همچنان سیاه دانه در ترکیب خود بتا کاروتین  را دارد که این ماده سلولهای غیرعادی را از بین میبرد.

در سال 1986 دانشمندان عرب یک آزمایش را بالای دو گروه اشخاص انجام دادند که یک گروه به مقدار یک گرم دو مرتبه در یک شبانه روز سیاه دانه میخوردند و گروه دیگر بدون آن. معاینۀ خون شمار لنفوسیت ها ( سلولهای دفاعی خون) پیش از آزمایش و بعد از 4 هفته بالای همۀ اشتراک کننده گان اجرا شد و نشان داد که اشخاصِ که برای 4 هفته سیاه دانه گرفته اند تفریباً 72 درصد سلولهای دفاعیۀ خون شان افزایش و فعالیت شان به شکل طبعی ازدیاد یافته است. نتایج این آزمایش در سال 1993  تأئید گردید.

آزمایشات دیگری در سالهای 1960 و اخیراً در سال 1993 در هند وستان ماده را در سیاه دانه دریافت نموده که مانع افراز هیستامین ( هورمونِ که توسط  بدن در هنگام واکنش در مقابل حساسیت های گوناگون مانند اسم  ترشح می شود) میگردد. به همین دلیل اشخاص مبتلا به حساسیت های گوناگون و نفس تنگی با گرفتن سیاه دانه صحت  می یابند.

تحقیقات حیرت انگیز دیگر که توسط دانشمندان هندی در سال 1991 بالای موش ها صورت گرفته بیانگر این است که در سیاه دانه موادی وجود دارد که احتمالاٌ از یک زنجیر درازِ  ترکیب شده و قادر به جلوگیری فعالیت سلولهای سرطانی  و  اند. موش های که این سلولهای سرطانی تزریق شده بودند و سیاه دانه داده میشدند سلامت یافتند و تندرست به زندگی نرمال خود ادامه دادند. ولی موش های که سلولهای سرطانی بدون سیاه دانه داده شدند سبب مرگ شان گردید. از این رو دانشمندان به نتیجه رسیدند که در سیاه دانه مادۀ وجود دارد که باعث از بین بردن یا غیر فعال ساختن سلولهای سرطانی میگردد.

در سال 1992 محققین  خاصیت ضد باکتریایی سیاه دانه را کشف نمودند. این خاصیت در روغن سیاه دانه بیشتر مشاهده میگردد و به شکل مقایسه از 5 نوع انتی بیوتیک های معروف ( امپیسپلین، تیتراسیکلین، کتری میکسازول، جینتوماسین و نالیدکسین اسید) قوی تر و موثر تر میباشد. همچنان ناگفته نباید گذاشت که سیاه دانه خاصیت ضد التهابی را داشته و مخصوصاً برای آرتروز ( ورم مفاصل و استخوان ها) و روماتیسم بسیار مفید میباشد. بر علاوه سیاه دانه برای ازدیاد شیر مادران شیر ده خیلی مفید میباشد.

روی این همه شواهد و نتایج باید برای تندرستی و صحت کامل خود و فامیل خود باید استفادۀ سیاه دانه را در رژیم غذایی خود علاوه نماییم و از فواید زیاد ان بهره مند شویم.

دکتر بهفر


به اشتراک گذاشتن
مطالب مشابه
مطالب پر بازدید

    نظر خود را ثبت نمایید

     
     

نظرات